To give you the best possible experience please select your preference.
Gastschrijver op de Enreach blog
Internet is lange tijd een stille vanzelfsprekendheid. Het werkt, het kost geld, en zolang het niet uitvalt is er weinig reden om erover na te denken. Voor veel kleine bedrijven is het niet meer dan een maandelijkse factuur en een router in een meterkast.
Dat verandert wanneer groei zich aandient. Niet omdat het internet dan ineens anders wordt, maar omdat de organisatie dat wel wordt. Meer mensen, meer gelijktijdigheid, meer afhankelijkheden. Op dat moment schuift internet ongemerkt van de achtergrond naar het fundament.
Dit artikel is geschreven vanuit dat kantelpunt. Niet vanuit een storing of een crisis, maar vanuit het besef dat vooruitdenken goedkoper en rustiger is dan reageren.
In de beginfase van een onderneming voelt internet vervangbaar.
Valt het even weg, dan is er een hotspot. Is het traag, dan wacht je een minuut. De schade is overzichtelijk en vaak persoonlijk.
Die ervaring kleurt hoe internet wordt gewaardeerd: als iets dat vooral niet te duur mag zijn. Vergelijkbaar met energie of water, maar dan met meer keuze en marketing eromheen.
Het probleem is dat deze vergelijking slechts gedeeltelijk klopt. Internet is geen passieve voorziening. Het is een actief systeem waar vrijwel alle moderne bedrijfsprocessen tegelijk doorheen lopen.
Zolang je alleen bent, of met z’n tweeën, blijft dat abstract. Groei maakt het concreet.
Wat vaak wordt onderschat, is dat digitale belasting niet lineair groeit.
Met iedere nieuwe medewerker komt er niet alleen individueel gebruik bij, maar ook interactie:
overleg via video
interne communicatie
gedeelde cloudomgevingen
telefonie die volledig afhankelijk is van data
beveiliging die voortdurend meedraait
De impact van een hapering verandert daarmee van ongemak naar productieverlies. Een uur internetuitval is geen uur pauze, maar een uur stilstand. En niet voor één persoon, maar voor een hele keten van activiteiten.
Op dat moment wordt duidelijk dat internet geen ondersteunende dienst meer is, maar een kritische infrastructuur.
Veel keuzes rond internet worden nog steeds gemaakt op basis van pieksnelheden. Download- en uploadsnelheden fungeren als proxy voor kwaliteit.
In de praktijk zegt dat weinig over wat er dagelijks gebeurt. Bedrijfstoepassingen bestaan uit duizenden kleine interacties: verzoeken, bevestigingen, synchronisaties. Stabiliteit, lage vertraging en voorspelbaarheid zijn daarbij belangrijker dan topsnelheden die zelden worden benut.
Het verschil is vergelijkbaar met een wegennet. Niet hoe hard je theoretisch kunt rijden, maar of je zonder oponthoud aankomt.
Juist bij groei verschuift die prioriteit, vaak zonder dat de oorspronkelijke internetkeuze daarop is ingericht.
Wat internet fundamenteel anders maakt dan veel andere voorzieningen, is de concentratie van afhankelijkheden.
Wanneer internet hapert:
stopt toegang tot cloudsoftware
valt telefonie vaak direct weg
ontstaan beveiligingsrisico’s door noodoplossingen
raakt bereikbaarheid klanten en partners
Dat maakt internet geen losstaande kostenpost, maar een systeem dat meerdere bedrijfsfuncties tegelijk beïnvloedt. Besparen op internet betekent in feite besparen op samenhang en voorspelbaarheid.
Dat inzicht komt zelden uit een spreadsheet, maar bijna altijd uit ervaring.
Dit is geen pleidooi om altijd het zwaarste of duurste internetproduct af te nemen. Niet iedere organisatie heeft dezelfde afhankelijkheid of hetzelfde risicoprofiel.
Het is wel een pleidooi om internet te beschouwen als een ontwerpkeuze in plaats van een inkoopbeslissing. Om te begrijpen waar de organisatie naartoe groeit, en welke rol bereikbaarheid, stabiliteit en integratie daarin spelen.
Wie die vragen stelt vóórdat groei dwingt, maakt rustigere en vaak betere keuzes.
In het volgende artikel ga ik dieper in op wat je eigenlijk koopt bij zakelijk internet, en waarom prijsverschillen vaak minder arbitrair zijn dan ze op het eerste gezicht lijken.